Goa bean roots (winged bean tubers) ပဲမြစ်

မြန်မာလို တင်ထားသူတယောက် ပဲမျှစ် တဲ့။ ကြိုက်မကြိုက်တော့ မ သိ ပါ။  ပြင်ပေးလိုက်တယ်။

AI ကလည်း ပဲစောင်းလျားဥ တဲ့။

ပဲစောင်းလျားဥ (Goa bean roots) များသည် Psophocarpus tetragonolobus အပင်မှ ထွက်ရှိသော အာဟာရဓာတ်ကြွယ်ဝသည့် စားသုံးနိုင်သော သစ်ဥသစ်ဖုများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအပင်ကို “အပင်ပေါ်ရှိ စူပါမားကတ်” (Supermarket on a stalk) ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြပြီး ပဲစောင်းလျားဥတွင် ပရိုတင်းဓာတ် ၂၀-၂၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ပါဝင်သဖြင့် အခြားဥစားပင်များထက် သိသိသာသာ ပိုမိုမြင့်မားကာ တန်ဖိုးထားကြပါသည်။

• အရသာနှင့် အထိအတွေ့: မြေနံ့သင်းသော အခွံမာသီးအရသာမျိုးရှိပြီး အာလူး၊ သစ်အယ်သီး သို့မဟုတ် ပဲပုပ်စိမ်းတို့နှင့် ဆင်တူပါသည်။ အထူးသဖြင့် မီးဖုတ်လိုက်သောအခါ အရသာ ပိုမိုထူးကဲပါသည်။

• ပြင်ဆင်စားသုံးပုံ: ပဲစောင်းလျားဥများကို အစိမ်းလိုက်သော်လည်းကောင်း၊ ပြုတ်၍သော်လည်းကောင်း၊ မီးဖုတ်၍ သို့မဟုတ် ကြော်၍သော်လည်းကောင်း စားသုံးနိုင်ပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံကဲ့သို့သော အချို့ဒေသများတွင် အဆာပြေအစာအဖြစ် အစိမ်းလိုက် ဝါးစားလေ့ရှိကြပါသည်။

• အာဟာရတန်ဖိုး: ပရိုတင်းဓာတ် မြင့်မားသည့်အပြင် အခြားအာဟာရဓာတ်များလည်း ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်ပါသည်။ ပရိုတင်းဓာတ် များပြားမှုကြောင့် အာလူးကဲ့သို့သော အခြားသစ်ဥသစ်ဖုများနှင့်မတူဘဲ ထူးခြားသည့် အခွံမာသီးအရသာမျိုး (nutty taste) ကို ရရှိစေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

• ရိတ်သိမ်းခြင်း: ပုံမှန်အားဖြင့် အပင်သက်တမ်းကုန်ခါနီးတွင် ဥများကို တူးဖော်ရိတ်သိမ်းကြပါသည်။ ဥများများထွက်စေရန် အချို့စိုက်ပျိုးသူများက အပွင့်များကို ခြွေပစ်ရန်နှင့် နွယ်မတင်ရန် အကြံပြုကြပြီး ၎င်းက အပင်၏ အင်အားများကို အမြစ် (ဥ) ဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးစေပါသည်။

• မျိုးကွဲများ: ပဲစောင်းလျားမျိုးကွဲ အတော်များများမှာ စားသုံးနိုင်သော ဥများထွက်ရှိသော်လည်း ဥ၏အရွယ်အစားမှာ ရာသီဥတုပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ အေးမြသော ရာသီဥတုသည် ဥများကို ပိုမိုကြီးထွားစေနိုင်ပါသည်။

အနှစ်ချုပ်ရသော် ပဲစောင်းလျားပင်သည် အသီး၊ အရွက်၊ အပွင့်၊ အစေ့နှင့် အမြစ် (ဥ) အထိ တပင်လုံးကို စားသုံးနိုင်သဖြင့် ရေရှည်တည်တံ့သော အစားအစာ အရင်းအမြစ်တခု ဖြစ်ပါသည်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ