ခြေတလှမ်း ကုဋေတသန်း

မိတ်ဆွေ ဆရာဝန်တဦးက တင်ထားတယ်။ ခြေတလှမ်း ကုဋေတသန်း တဲ့။ သူ့အမျိုးတွေထဲက အသက်ကြီး အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ဆိုင်တယ် ထင်ပါတယ်။

(၁)

လမ်းလျှောက်ရာတွင် အထောက်အကူ လိုအပ်သူ ဘယ်လောက်ရှိသနည်း

ကမ္ဘာတလွှားတွင် လူပေါင်း ၂.၅ ဘီလီယံကျော်သည် ဘီးထိုင်ယာဉ်၊ လမ်းလျှောက်ထောက်ကူကိရိယာ၊ လက်ကိုင်တံကဲ့သို့ အထောက်အကူပစ္စည်း တမျိုး သို့မဟုတ် တမျိုးထက်ပို လိုအပ်ကြသည်။ ၂၀၅၀ ခုနှစ်တွင် ယင်းအရေအတွက်သည် ၃.၅ ဘီလီယံအထိ တိုးမြင့်လာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ ကမ္ဘာလူဦးရေ၏ ခန့်မှန်းအားဖြင့် ၁% ခန့်ဖြစ်သော လူပေါင်း ၈၀ သန်းခန့်သည် ဘီးထိုင်ယာဉ် လိုအပ်ကြပြီး၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် လူကြီး ၇ ဦးလျှင် ၁ ဦးနီးပါးတွင် လှုပ်ရှားသွားလာရေးဆိုင်ရာ အခက်အခဲများ ရှိသည်။

လမ်းလျှောက်ထောက်ကူပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်သော အဓိကအချက်များ

• ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက် — လူပေါင်း ၂.၅ ဘီလီယံကျော်သည် ဘီးထိုင်ယာဉ်အပါအဝင် အထောက်အကူပစ္စည်းများ လိုအပ်ကြပြီး ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများတွင် လိုအပ်ချက် မပြည့်မီမှု အလွန်မြင့်မားသည်။

• ဘီးထိုင်ယာဉ် အသုံးပြုသူများ — ကမ္ဘာတလွှား လူပေါင်း ၈၀ သန်းခန့် (လူဦးရေ၏ ၁%) သည် ဘီးထိုင်ယာဉ် လိုအပ်ကြသည်။

• လှုပ်ရှားသွားလာရေး ချို့ယွင်းမှု — အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် လူကြီး ၁၂.၂% သည် လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် လှေကားတက်ခြင်းတွင် ပြင်းထန်သော အခက်အခဲ ရှိကြသည်။

• မပြည့်မီသေးသော လိုအပ်ချက် — လူပေါင်း ၁၁၀ သန်းကျော်သည် မိမိတို့ လိုအပ်သော ဘီးထိုင်ယာဉ်ကို မရရှိနိုင်ကြသေးဘဲ ယင်းတို့အများစုသည် ဖွံ့ဖြိုးဆဲဒေသများတွင် ရှိကြသည်။

• အကြောင်းရင်းများ — အရိုးနှင့် ကြွက်သားဆိုင်ရာ ရောဂါများ၊ အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါများ၊ နှင့် အသက်ကြီးသူများတွင် လဲကျမှုအန္တရာယ် လျော့နည်းစေရန် စသည့် အခြေအနေများကြောင့် လှုပ်ရှားသွားလာရေး အထောက်အကူပစ္စည်းများ အသုံးပြုကြသည်။

ထို့အပြင် လူပေါင်း ခန့်မှန်းအားဖြင့် ၁ ဘီလီယံခန့်သည် မိမိတို့ လိုအပ်သော အထောက်အကူပစ္စည်းများကို မရရှိနိုင်သေးခြင်းကြောင့် ဝင်ရောက်အသုံးချခွင့် မရှိခြင်းသည် အဓိက အတားအဆီးတရပ်အဖြစ် ဆက်လက် ရှိနေသည်။

ကျား မ

အမျိုးသမီးများသည် အထူးသဖြင့် အသက်ကြီးလူဦးရေများအတွင်း ဘီးထိုင်ယာဉ်၊ လက်ကိုင်တံ၊ လမ်းလျှောက်ထောက်ကူ ကိရိယာများကဲ့သို့ လမ်းလျှောက်အထောက်အကူပစ္စည်းများ လိုအပ်နိုင်ခြေမှာ အမျိုးသားများထက် ပိုမြင့်သည်။ လေ့လာချက်များအရ အမျိုးသမီးများတွင် လှုပ်ရှားသွားလာရေးနှင့် လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှုများ ပိုများပြီး အထောက်အကူမလိုအပ်သည့် အခြေအနေမှ လိုအပ်သည့် အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲရနိုင်ခြေသည် ၄၉% ပိုမိုမြင့်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် အသုံးပြုခြင်းတွင် အမျိုးသမီးများသည် ပိုနည်းကြသည်။

အထူးသဖြင့် University College London (UCL) နှင့် London School of Hygiene and Tropical Medicine (LSHTM) မှ လေ့လာချက်များအရ တွေ့ရှိချက်အဓိကများမှာ —

လိုအပ်ချက် ပိုမြင့်ခြင်း — အမျိုးသမီးများတွင် လှုပ်ရှားသွားလာရေး၊ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းနှင့် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များ ပိုများသဖြင့် အထောက်အကူ လိုအပ်မှု ပိုမိုမြင့်သည်။

အသုံးပြုမှု နည်းခြင်း — ထိုသို့ လိုအပ်ချက် မြင့်မားသော်လည်း အမျိုးသမီးများသည် လှုပ်ရှားသွားလာရေး အထောက်အကူပစ္စည်းများ အသုံးပြုခြင်းကို လက်ခံသုံးစွဲမှု ပိုနည်းကြပြီး အတားအဆီးများကို ပိုမိုရင်ဆိုင်ရတတ်သည်။

အသက်နှင့် လိင်ကွာခြားမှု — အသက် ၆၅ နှစ်အောက်တွင် အမျိုးသားများ၌ ဘီးထိုင်ယာဉ် အသုံးပြုနှုန်း ပိုမြင့်နိုင်သော်လည်း အသက် ၅၀ မှ ၇၀ ကျော်အရွယ်တွင်တော့ အမျိုးသမီးများ၌ အသုံးပြုနှုန်း ပိုမြင့်လာသည်ဟု လေ့လာချက်များ ဖော်ပြထားသည်။

မပြည့်မီသေးသော လိုအပ်ချက် — အမျိုးသမီးများသည် လှုပ်ရှားသွားလာရေး အထောက်အကူပစ္စည်း လိုအပ်သော်လည်း မရရှိနိုင်သည့် “မပြည့်မီသော လိုအပ်ချက်” ရှိနိုင်ခြေမှာ အမျိုးသားများထက် ၅၀% ပိုမြင့်သည်။

သုတေသီများ၏ အမြင်အရ ဤကွာခြားမှုသည် အထောက်အကူပစ္စည်းများကို အမျိုးသားများအတွက် ပိုမိုကိုက်ညီအောင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်းနှင့် လူမှုရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကြောင့် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းထားသည်။

(၂)

ခြေတလှမ်း ကုဋေတသန်း 

ချောနွဲ့ယဉ်ကျေး၊ မိန်းကလေးသည်

သွေးခြည်ဥလု၊ ဖွားခြေနုကို

ရှုပါစမ်းလေ

သင်တန်းဆင်းကာ၊ ထွက်ခွာလာသော

နုဝါချောညက်၊ ခြေနှစ်ဖက်သည်

လှပျက်မည်အား၊ မှု မထားပြီ

အိုင်များကိုဖြတ်၊ ကွင်းစပ်ကိုကျော်

တောင်ပေါ်လမ်းကြမ်း၊ လှမ်းတန်လှမ်း၍

တောတန်းဆူးချုံ၊ ခုန်တန်ခုန်ကာ

ကျောက်ပုံလမ်းပျက်၊ သွက်တန်သွက်ပြီး

လမ်းဆက်ရှည်ဝေး၊ ပြေးတန်ပြေးလျက်

စစ်ဆေးထွက်ဝင်၊ ရွာစဉ်ပင်တည့်

ကျွမ်းကျင်မှုထမ်း၊ သူ့ခြေလှမ်းတို့

တသန်းကုဋေ တန်ပြီတကား။ ။ (မျိုးမြင့်ဆွေ)

(၃)

ခြေတလှမ်း ကုဋေတသန်း - ဇော်ဝမ်း (မမုန်းလေနဲ့ငပလီ) တေးရေး- ကိုမြတ်လင်း

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ