မှို (Mushrooms) နှင့် ယူရစ်အက်စစ် (Uric Acid)

မှို ယူရစ်အက်စစ်တက်​နေသူများစားသုံးလို့ရနိုင်ပါလားသိပါရ​စေ

မှိုများကို ယေဘုယျအားဖြင့် purine ပါဝင်မှု အလယ်အလတ်ရှိသော အစားအစာများဟု သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ယခင်က ယူဆခဲ့သကဲ့သို့ ယူရစ်အက်စစ်တိုးစေခြင်း သို့မဟုတ် gout (ဂေါက်ရောဂါ) ကို အလွယ်တကူ ဖြစ်စေသော အစားအစာဟု မထင်မှတ်တော့ကြပါ။ မှိုများတွင် purine ပါဝင်သော်လည်း သုတေသနအချို့အရ အပင်အရင်းအမြစ်မှ purine များသည် အသားအရင်းအမြစ်မှ purine များထက် အန္တရာယ်နည်းသည် ဟု တွေ့ရှိထားသည်။ ထို့အပြင် မှိုကို အလယ်အလတ်ပမာဏဖြင့် စားသုံးခြင်းသည် ယူရစ်အက်စစ်မြင့်ခြင်း (hyperuricemia) ဖြစ်နိုင်ခြေ လျော့နည်းစေနိုင်သည်ဟုလည်း သုတေသနအချို့တွင် ဖော်ပြထားသည်။

မှိုနှင့် ယူရစ်အက်စစ် ဆိုင်ရာ အဓိကတွေ့ရှိချက်များ

၁။ Purine ပါဝင်မှု 

Shiitake, Portobello, Button မှို စသည့် မှိုမျိုးများတွင် purine အလတ်အလတ် ပမာဏ ပါဝင်သည်။ Purine များသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ခွဲခြမ်းလျှင် ယူရစ်အက်စစ် ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် မှိုများကို organ meats (အတွင်းအင်္ဂါအသားများ) သို့မဟုတ် shellfish များကဲ့သို့ gout ဖြစ်စေမှု မြင့်မားသော အစားအစာများ အဖြစ် မသတ်မှတ်ကြပါ။

၂။ Hyperuricemia ဖြစ်နိုင်ခြေ လျော့နည်းခြင်း

သုတေသနအချို့အရ မှိုစားသုံးမှု ပိုများသော လူများတွင် ယူရစ်အက်စစ် မြင့်မားခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ လျော့နည်းနေသည် ဟု တွေ့ရှိထားသည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသားများတွင် ထိုသဘောတရား ပိုမိုတွေ့ရသည်။

၃။ အပင်မှ Purine နှင့် အသားမှ Purine ကွာခြားခြင်း

သက်သေအထောက်အထားများအရ အပင်အရင်းအမြစ်မှ purine များ (မှိုအပါအဝင်) သည် အသား သို့မဟုတ် ပင်လယ်စာမှ purine များထက် gout တက်လာမှု ဖြစ်စေနိုင်ခြေ နည်းသည် ဟု ပြထားသည်။

၄။ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းသော ရွေးချယ်မှု

မှိုများသည် အဆီနည်းပြီး fiber (အစာဖိုက်ဘာ) များသော အစားအစာ ဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်အလေးချိန် ထိန်းချုပ်ရန် ကောင်းသည်။ ကိုယ်အလေးချိန် ထိန်းခြင်းသည် ယူရစ်အက်စစ်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အရေးကြီး ဖြစ်သည်။

အကြံပြုချက်

ဂေါက်ရောဂါ သို့မဟုတ် ယူရစ်အက်စစ်မြင့်သူများ အတွက်

မှိုများကို အလတ်အလတ်ပမာဏ (ဥပမာ — တပတ်လျှင် အကြိမ်အနည်းငယ်) စားသုံးနိုင်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် အန္တရာယ်ကြီးမားခြင်း မရှိပါ။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ