A Footwear Doctor ဖိနပ္စီးတဲ့ဆရာဝန္

ေစာေစာက ေနာ္မန္ဗက္သြန္းအေၾကာင္းကို ခပ္တိုတိုေရးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္က သူ႔အေၾကာင္းစာေတြ ဖတ္ျပီး အားက်ခဲ့ပါတယ္။ ေဆးေက်ာင္းမေရာက္ခင္ကပါ။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္အျဖစ္ကေတာ့ အေတာ္ၾကီးကို ကြာတယ္။

တရုပ္ျပည္မွာ ေဆးကုေပးခဲ့တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈတခုကေန Barefoot doctors ဖိနပ္မပါဆရာဝန္မ်ားလို႔ ေဝါဟာရသစ္နဲ႔ နည္းနာသစ္ေပၚထြန္းလာခဲ့တယ္။ ရိုးရိုးလူေတြကို ရက္တိုတိုနဲ႔ ေဆးသင္တန္းေတြ ေပးျပီး၊ ေက်းလက္ေတာနယ္ေတြမွာ ေဆးကုေစခဲ့တယ္။ အေျခခံသန္႔ရွင္းမႈ၊ ေရာဂါကာကြယ္ေရး၊ မိသားစုစီမံကိန္းေတြ သင္ေပးတယ္။ အျဖစ္မ်ားေရာဂါေတြ ကုသနည္းလည္းပါတယ္။ ၁၉၄၉ မွာ စမ္းသပ္မႈစလုပ္ျပီး၊ တရားဝင္ကေတာ့ ေမာ္စီတုန္းရဲ႕ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ မိန္႔ခြန္းေျပာျပီးမွ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ WHO ကေန အသိအမွတ္ျပဳေပးလာတယ္။

ကြ်န္ေတာ္လည္း ေဒလီက ယမုန္နာေဆးခန္းေလးမွာ ေဆးပညာကို လူနာေစာင့္ရင္း သင္ေပးခဲ့တယ္။ တခ်ို႕က ေဆးခန္းမွာ တရက္ႏွစ္ရက္သာၾကာျပီး တခ်ိဳ႕က ၄-၅ ေျခာက္ႏွစ္ၾကာတယ္။

ေနာ္မန္ဗက္သြန္းက ဖက္ဆစ္ကိုဆန္႔က်င္သလို ကြ်န္ေတာ္က စစ္အာဏာရွင္ကို ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ သူက တရုပ္ျပည္မွာ လယ္လုပ္ေနသူေတြကို ေဆးကုေပးခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အိႏၵိယ-ျမန္မာ နယ္စပ္နဲ႔ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မွာလည္း ေရာက္တဲ့အခါတိုင္း ေဆးကုေပးပါတယ္။ အားလံုးက ျမန္မာျပည္ကဒုကၡသည္ေတြ။ အိႏၵိယမွာ ၁၂ ႏွစ္ၾကာ ေဆးကုခဲ့တာ။ ေတာနယ္မွာ မဟုတ္ပါ။ နယူးေဒလီမွာ။ လူနာေတြကလည္း ျမန္မာျပည္သားေတြ။

ေနာ္မန္ဗက္သြန္နဲ႔ တျခားစီ။ ကြ်န္ေတာ္က အျမဲဖိနပ္စီးထားသူ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

၃၁-၁၂-၂၀၂၀

ဓါတ္ပံု = ၅-၅-၂ဝ၁၁ ေန႔က အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ အိိုက္ေဇာလ္ျမိ့ဳေန ျမန္မာရက္ကန္းသမားေတြကို ေဆးကုေပးခဲ့စဥ္က


Comments

Popular posts from this blog

Hair Loss (1) ဆံပင်ကျွတ်ခြင်း (၁)

Omicron Positive အိုမီခရွန် ကူးစက်ခံရလျှင်

Ringworm ပွေး