သွေးတိုးရောဂါအတွက် အသုံးအများဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး (ပထမတန်းစား) ညွှန်ကြားလေ့ရှိသော ဆေးဝါးများ

အဓိကအုပ်စု ၄ မျိုး ခွဲခြားနိုင်ပါသည် 

- ACE inhibitors (ဥပမာ - လီဆင်နိုပရီလ်)၊ 

- Angiotensin II receptor blockers (ARBs) (ဥပမာ - လိုဆာတန်)၊ 

- Calcium channel blockers (ဥပမာ - အမ်လိုဒီပင်း) နှင့် Thiazide diuretics (ဥပမာ - ဟိုက်ဒရိုကလိုရိုသီယာဇိုက်) တို့ ဖြစ်ကြသည်။ 

ဤဆေးဝါးများသည် သွေးကြောများကို လျော့ပါးစေခြင်း၊ သွေးဖိအားကို မြင့်တက်စေသော ဟော်မုန်းများကို ပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပိုလျှံနေသော အရည်များကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်သည်။

ဤအခြေခံဆေးဝါးများသည် သွေးဖိအားကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် မတူညီသော လုပ်ဆောင်ချက်စနစ်များဖြင့် အလုပ်လုပ်ကြသည်။

ACE Inhibitors (ဥပမာ - Lisinopril, Enalapril, Ramipril): သွေးကြောများကို ကျဉ်းစေသော အန်ဂျီအိုတင်းဆင် 2 (Angiotensin II) ဟော်မုန်း ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ရှိခြင်းကို တားဆီးပေးသည်။ နှလုံးညှစ်အားကျရောဂါ (Heart failure) သို့မဟုတ် ဆီးချိုရောဂါရှိသော လူနာများအတွက် အလွန်လူကြိုက်များ/အသုံးများသော ဆေးဝါးများ ဖြစ်သည်။

ARBs (ဥပမာ - Losartan, Valsartan, Olmesartan): အန်ဂျီအိုတင်းဆင် 2 ဟော်မုန်းသည် သွေးကြောနံရံများရှိ လက်ခံဆဲလ်များနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ပိတ်ဆို့ပေးပြီး သွေးကြောများကို လျော့ပါးကျယ်ပြန့်စေသည်။ လူနာများသည် ACE inhibitors ဆေးဝါးများကြောင့် ဖြစ်တတ်သော ချောင်းဆိုးခြင်းဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို မခံနိုင်သည့်အခါမျိုးတွင် ဤဆေးအုပ်စုကို မကြာခဏ ညွှန်ကြားလေ့ရှိသည်။

Calcium Channel Blockers (ဥပမာ - Amlodipine, Nifedipine, Diltiazem): ကယ်လ်စီယမ်ဓာတ်များ နှလုံးနှင့် သွေးကြောရှိ ကြွက်သားဆဲလ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးပေးပြီး သွေးလွှတ်ကြောများကို လျော့ပါးကျယ်ပြန့်စေသည်။

Diuretics (ဥပမာ - Hydrochlorothiazide, Chlorthalidone): "ဆီးဆေး" ဟုလည်း အများက ခေါ်ဆိုကြပြီး ၎င်းတို့သည် ကျောက်ကပ်မှတဆင့် ပိုလျှံနေသော ဆိုဒီယမ်နှင့် ရေဓာတ်များကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ မောင်းထုတ်ပေးခြင်းဖြင့် သွေးကြောထဲရှိ အရည်ပမာဏကို လျှော့ချပေးသည်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ