အမျိုးအစား ၂ ဆီးချိုရောဂါအတွက် အသုံးအများဆုံး ဆေးဝါးများ
- SGLT2 Inhibitors: အမ်ပါဂလီဖလိုဇင် (Empagliflozin - Jardiance) နှင့် ဒါပါဂလီဖလိုဇင် (Dapagliflozin - Farxiga) ကဲ့သို့သော ဆေးဝါးများသည် ကျောက်ကပ်မှတဆင့် ပိုလျှံနေသော သကြားဓာတ်များကို ဆီးနှင့်အတူ စွန့်ထုတ်ပစ်ရန် ကူညီပေးသည်။ ၎င်းတို့သည် နှလုံးနှင့် ကျောက်ကပ်ကို သိသာထင်ရှားစွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများရှိခြင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန် ကျဆင်းစေနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် လူကြိုက်များ/အသုံးများသော ဆေးဝါးများ ဖြစ်ကြသည်။
- GLP-1 Receptor Agonists: ဆီမာဂလူတိုက် (Semaglutide - Ozempic)၊ တီဇီပါတိုက် (Tirzepatide - Mounjaro) နှင့် လီရာဂလူတိုက် (Liraglutide - Victoza) ကဲ့သို့သော ထိုးဆေးရွေးချယ်စရာများသည် သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို လျှော့ချရာတွင်လည်းကောင်း၊ ဆာလောင်မှုကို ထိန်းချုပ်ပေးရာတွင်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန်ကို သိသိသာသာ ကျဆင်းစေရာတွင်လည်းကောင်း အလွန်အာနိသင် ထက်မြက်ကြသည်။
- DPP-4 Inhibitors: စီတာဂလစ်ပတင် (Sitagliptin - Januvia) နှင့် လီနာဂလစ်ပတင် (Linagliptin - Tradjenta) ကဲ့သို့သော သောက်ဆေးများသည် အင်ခရီတင် (Incretin) ဟော်မုန်းများကို တိုးပွားစေခြင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်သည်။ ထိုဟော်မုန်းများသည် သွေးတွင်းသကြားဓာတ် မြင့်မားနေချိန်တွင် အင်ဆူလင်ပိုမိုထုတ်လွှတ်ရန် မုန့်ချိုအိတ် (Pancreas) သို့ အချက်ပြစနစ်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ကြသည်။
- Sulfonylureas: ဂလီပီဇိုက် (Glipizide - Glucotrol) နှင့် ဂလီမီပီရိုက် (Glimepiride - Amaryl) ကဲ့သို့သော ရိုးရာသောက်ဆေးများသည် အင်ဆူလင်ပိုမိုထုတ်လုပ်ရန် မုန့်ချိုအိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် သွေးတွင်းသကြားဓာတ် အလွန်အကျွံကျဆင်းခြင်း (Hypoglycemia) ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားသည်။
- Thiazolidinediones (TZDs): ပိုင်အိုဂလစ်တာဇုန် (Pioglitazone - Actos) ကဲ့သို့သော ဆေးဝါးများသည် ကြွက်သားနှင့် အဆီဆဲလ်များ၏ အင်ဆူလင်တုံ့ပြန်မှုကို ပိုမိုထိရောက်စေသည်။ သို့သော် နှလုံးညှစ်အားကျရောဂါ (Heart failure) ရှိသော လူနာများတွင် သုံးစွဲပါက သတိပြုရန် လိုအပ်သည်။
- Insulin (အင်ဆူလင်): သောက်ဆေးများနှင့် GLP-1 agonists ဆေးဝါးများဖြင့် သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ပမာဏကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေမျိုးတွင် အင်ဆူလင်ထိုးဆေးကို စတင်အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment