The Fasting-Autophagy Connection

မြန်မာလိုတင်ထားတာကို တွေ့လို့ လေ့လာကြည့်ပါတယ်။

ဂျပန်လူမျိုး ဆဲလ်ဇီဝဗေဒပညာရှင် ယိုရှီနိုရီ အိုဆူမီ (Yoshinori Ohsumi) သည် အော်တိုဖာဂျီ (Autophagy - ဆဲလ်များအလိုအလျောက် ပျက်စီးဖျက်ဆီးခြင်း) နှင့် ပတ်သက်၍ အရေးပါလှသော တွေ့ရှိမှုများကြောင့် ၂၀၁၆ ခုနှစ်အတွက် ဆေးပညာ သို့မဟုတ် ဇီဝကမ္မဗေဒဆိုင်ရာ နိုဘယ်လ်ဆုကို ဆွတ်ခူးရရှိခဲ့သည်။ အိုဆူမီသည် ပျက်စီးနေသော ဆဲလ်များကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားပြီး ဆဲလ်အစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်အသုံးပြုသည့် ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝလုပ်ငန်းစဉ်ကို ထိန်းချုပ်ပေးသော ဂျီန် (Genes) များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်အတွက် တဆေး (Baker’s yeast) ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အစာငတ်ခံခြင်းနှင့် အော်တိုဖာဂျီ ဆက်စပ်မှု

ဆဲလ်များ သန့်စင်ခြင်း – ခန္ဓာကိုယ်တွင် အာဟာရပြတ်လပ်မှု ကြုံတွေ့ရသောအခါ (ဥပမာ - အစာငတ်ခံခြင်း သို့မဟုတ် အာဟာရမရှိခြင်း ကာလများတွင်) ဆဲလ်များသည် စွမ်းအင်ရရှိရန်အတွက် ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်မလုပ်တော့သော ပရိုတင်းများနှင့် ဆဲလ်အင်္ဂါနုပ် (Organelles) များကို ခြေဖျက်ပြီး ပြန်လည်အသုံးပြုရန် အော်တိုဖာဂျီ လုပ်ငန်းစဉ်ကို မြှင့်တင်ပေးကြသည်။

ကျန်းမာရေး အကျိုးကျေးဇူးများ – ပျက်စီးနေသော ဆဲလ်အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းဖြင့် အော်တိုဖာဂျီသည် အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို နှေးကွေးစေခြင်း၊ ကိုယ်ခံအားစနစ်ကို ထောက်ကူပေးခြင်းနှင့် အယ်လ်ဇိုင်းမား (Alzheimer's) နှင့် ပါကင်ဆန် (Parkinson's) ကဲ့သို့သော အာရုံကြောပျက်စီးသည့် ရောဂါများ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

သုတေသနဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက် – ဒေါက်တာ အိုဆူမီ၏ သုတေသနသည် အော်တိုဖာဂျီ၏ အခြေခံဇီဝဗေဒ သဘောတရားကို သက်သေပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းက ကင်ဆာရောဂါကို တိုက်ရိုက်ကုသရန်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အစာငတ်ခံစနစ်များကို အကြံပြုခဲ့သည်ဟူသော ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထွက်ပေါ်နေသည့် ပြောဆိုချက်များမှာ အထောက်အထားမရှိဘဲ ကျန်းမာရေးပညာရှင်များကလည်း မှားယွင်းကြောင်း ရှင်းလင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

အော်တိုဖာဂျီကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည့် အစာငတ်ခံခြင်း နည်းစနစ်များ

ဒေါက်တာ အိုဆူမီ၏ ဓာတ်ခွဲခန်းသည် လူသားတို့၏ စားသောက်မှုပုံစံကို လမ်းညွှန်ရန်ထက် တဆေးအတွင်းရှိ ဆဲလ်ယန္တရားများကိုသာ အဓိကထား လေ့လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားက အချိန်ပိုင်း အစာငတ်ခံခြင်း (Intermittent fasting) သည် လူသားများတွင် ဤကဲ့သို့ ပြန်လည်အသုံးပြုသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ကြောင်း အကြံပြုထားကြသည်။ အများဆုံး အသုံးပြုကြသည့် နည်းစနစ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည် -

၁၆/၈ နည်းစနစ် – နေ့စဉ် ၁၆ နာရီကြာ အစာငတ်ခံပြီး၊ စားသောက်မည့်အချိန်ကို ၈ နာရီအတွင်းသာ ကန့်သတ်ထားခြင်း။

၅:၂ နည်းစနစ် – တပတ်လျှင် ၅ ရက်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်စွာ စားသောက်ပြီး၊ ကျန်ရှိသော (ရက်ဆက်မဟုတ်သည့်) ၂ ရက်တွင် ကယ်လိုရီ ပမာဏကို ကန့်သတ်စားသောက်ခြင်း။

ကာလရှည် အစာငတ်ခံခြင်း – ပိုမိုကြာမြင့်သော အစာငတ်ခံမှုများ (ဥပမာ - ၄၈ နာရီမှ ၇၂ နာရီအထိ) သည် ကိုယ်ခံအားဆဲလ်များ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ကြောင်း သုတေသနအချို့က ဆိုသော်လည်း၊ ဤနည်းစနစ်ကို အထူးသတိပြု၍ ချဉ်းကပ်သင့်သည်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ