ဂေါက်ရောဂါ ရှောင်ကြဉ်သင့်သော အစားအစာများ

(၁) ဂေါက်ရောဂါနှင့် သင့်အစာအဟာရ 

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ဂေါက်ရောဂါကို အလွန်အမင်း စားသောက်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့် မင်းဧကရာဇ်တို့၏ ရောဂါဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုခေတ်တွင် ပုံမှန်အစားအစာများကို စားသုံးသူတိုင်းတွင် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။ အစားအစာများစွာတွင် ပျူရင်း (purines) ဓာတ် မြင့်မားစွာ ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင်

သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ပျူရင်းဓာတ်များကို ဖန်တီးပေးသည်။ ပျူရင်းဓာတ်များ ကျဆင်း ပြိုကွဲသွားသောအခါ ယူရစ်အက်ဆစ် (uric acid) ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သင့်ခန္ဓာကိုယ်က ယူရစ်အက်ဆစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားမပေးနိုင်ပါက ယင်းပိုလျှံနေသော ယူရစ်အက်ဆစ်များသည် ပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ယူရစ်အက်ဆစ် ပုံဆောင်ခဲများသည် ကျောက်ကပ်ကျောက် တည်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည် သို့မဟုတ် အဆစ်များတွင် စုကာ နာကျင်ကိုက်ခဲသော ဂေါက်ရောဂါ ထကြွမှုကို ဖြစ်စေသည်။ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ဆေးဝါးများကို သောက်သုံးခြင်းနှင့်အတူ သင်စားသုံးသည့် အစားအစာများကို ဆင်ခြင်ခြင်းသည်လည်း ဂေါက်ရောဂါကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အဓိကကျပါသည်။

(၂) ချိန်ခွင်လျှာ ညှိခြင်း 

ဂေါက်ရောဂါအတွက် ပျူရင်းဓာတ်နည်းသော အစားအစာများကို လိုက်နာရန် လမ်းညွှန်ချက်များက ဆိုထားသည်။ သို့သော် ပျူရင်းဓာတ်များကို လုံးဝရှောင်ရှား၍ မရနိုင်ပါ။ ရှောင်လည်း ရှောင်စရာ မလိုပေ။ အမေရိကန် စိုက်ပျိုးရေးဌာနက သာမန်စားသုံးနေကျ အစားအစာများတွင် ပါဝင်သော ပျူရင်းပမာဏများကို စာရင်းပြုစုထားသည်။ သို့သော် အစားအစာကို မည်သည့်နေရာတွင် မည်သို့ ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်နှင့် မည်သို့ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်များက ၎င်းတွင်ပါဝင်သော ပျူရင်း ပမာဏကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် အစားအစာပေါ်မူတည်၍ သင့်ခန္ဓာကိုယ်က ပျူရင်း ဓာတ်ကို စီမံလုပ်ဆောင်ပုံချင်းလည်း ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။ ဂေါက်ရောဂါအတွက် ချဉ်းကပ်ပုံတရပ်မှာ ပျူရင်းဓာတ် အများဆုံးပါဝင်သော အစားအစာများကို ရှောင်ရှားရန်၊ ပမာဏအသင့်အတင့် ပါဝင်သည်များကို ကန့်သတ်ရန်နှင့် ပျူရင်းဓာတ် နည်းပါးသည် သို့မဟုတ် လုံးဝမပါဝင်သည်များကို အဓိကထားရန် ဖြစ်သည်။ အောက်ပါစာရင်းက အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။

(၃) ယိုနှင့် ယိုထုတ်ယူမှုများ 

ချဉ်ဖတ်မုန့် (sourdough bread) မှသည် ယိုဓာတ်ကြွယ်ဝသော အစားအစာများကို အများအပြား စားသုံးခြင်းက အူလမ်းကြောင်းတွင် အပြောင်းအလဲများကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူရစ်အက်ဆစ် ပိုမိုထုတ်လုပ်လာစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ဂေါက်ရောဂါကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်တွင် ပြဿနာဖြစ်စေသည်မှာ ယိုဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။ အရက်မပါသော ယိုဓာတ်နှင့် ပျူရင်းဓာတ် မြင့်မားစွာ ပါဝင်သည်။ ယိုဓာတ်မြင့်မားသော အခြားစားစရာများတွင် 

ရင့်မှည့်နေသော ဒိန်ခဲများနှင့် ကွေကာအုတ်/ကောက်နှံစာများ ပါဝင်သည်။ 

ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများ - အိမ်လုပ်ဒိန်ခဲ၊ ခရင်မ်ဒိန်ခဲ သို့မဟုတ် ဖက်တာဒိန်ခဲကဲ့သို့သော လတ်ဆတ်သည့် (မရင့်မှည့်သေးသော) ဒိန်ခဲများကို ပမာဏအသင့်အတင့် စားသုံးပါ။

(၄) အရက်သေစာ 

အရက်သေစာတွင် ပျူရင်းဓာတ် လုံးဝမပါဝင်ဘဲနှင့်လည်း ရောဂါထရန် အန္တရာယ်ကို မြင့်တက်စေနိုင်သည်။ အရက်ပြင်းများသည် သင့်ခန္ဓာကိုယ်၏ ယူရစ်အက်ဆစ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 

ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများ - သကြားထပ်မံ ထည့်မထားသော ဖျော်ရည်စပ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကော့တေးလ် အရက်မပါအဖျော်များနှင့် သစ်သီးနှင့် နို့တို့ဖြင့် ဖျော်ထားသော ဖျော်ရည်များဖြစ်သည်။

(၅) သကြားဓာတ်ပါသော အစားအစာများ 

သကြားဓာတ် မြင့်မားစွာပါဝင်သော အစားအစာသည် ယူရစ်အက်ဆစ်ပမာဏ မြင့်မားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ဖရက်တို့စ် သကြားဓာတ်သည် သင့်အသည်းတွင် ယူရစ်အက်ဆစ် ထုတ်လုပ်မှုကို မြင့်တက်စေသောကြောင့် အဓိက တရားခံအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလေ့ရှိသည်။ ထုပ်ပိုးထားသော အစားအစာများတွင် သကြားဓာတ်ကို အမြဲတမ်း ဖတ်ရှုစစ်ဆေးပါ၊ အကြောင်းမှာ ကွတ်ကီးနှင့် ကိတ်မုန့်များသာမက ကောက်နှံစာများ၊ ကရက်ကာမုန့်များနှင့် အခြားသရေစာများ၊ ဟင်းချိုများနှင့် အနှစ်ဆော့စ်များတွင်ပါ သကြားဓာတ်ကို အမြောက်အများ ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 

ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများ - အစေ့အဆန်များနှင့် လတ်ဆတ်သော သစ်သီးဝလံများ ဖြစ်သည်။ တနေ့လျှင် သစ်သီးနှစ်ပွဲစာ စားသုံးခြင်းက ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို ၂၅% ကျော် လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ ချယ်ရီသီးများနှင့် သံပရာမျိုးရင်းဝင် သစ်သီးများသည် ယူရစ်အက်ဆစ်ပမာဏကို လျှော့ချပေးနိုင်ရန်ပင် ကူညီပေးနိုင်သည့် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။

(၆) ဖရက်တို့စ့်ဓာတ် မြင့်မားသော ပြောင်းဖူးရည် 

(High-Fructose Corn Syrup) ပါဝင်သည့် အစားအစာများ ထည့်သွင်းထားသော သကြားများထဲတွင် ဖရက်တို့စ့်ဓာတ် မြင့်မားသော ပြောင်းဖူးရည်သည် အထူးအာရုံစိုက်ခံရထိုက်ပေသည်။ အစားအစာများတွင် ပါဝင်ရုံသာမက ဆိုဒါ၊ သစ်သီးဖျော်ရည်များ၊ အားကစားနှင့် ဓာတ်ဆား အဖျော်ယမကာများနှင့် အသင့်ဖျော် လက်ဖက်ရည်များကဲ့သို့သော သကြားထည့်ထားသည့် အဖျော်ယမကာများတွင် ၎င်းကို အသုံးများကြသည်။ ဤအဖျော်ယမကာများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အစားအစာများတွင် ပါဝင်သမျှ ထည့်သွင်းထားသော သကြားအားလုံး၏ ခန့်မှန်းခြေ သုံးပုံတပုံခန့် ရှိသည်။ မည်သည့်အမျိုးအစားမဆို သကြားထည့်ထားသည့် အဖျော်ယမကာများသည် ဂေါက်ရောဂါအပြင် အဝလွန်ခြင်းနှင့် ဆီးချိုရောဂါအတွက် အဓိကအန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အင်ဆူလင်ကို ခန္ဓာကိုယ်က တုံ့ပြန်မှုနည်းပါးခြင်းတို့နှင့်လည်း ဆက်စပ်နေပါသည်။ အဖျော်ယမကာ အညွှန်းများတွင် ပါဝင်သော သကြားပုံစံအမျိုးမျိုးကို သေချာစစ်ဆေးပါ။ 

ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများ - ဆေးဖက်ဝင် လက်ဖက်ရည်များ၊ ရောဂါထကြွမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်သော နို့၊ ခန္ဓာကိုယ်က ပျူရင်းဓာတ်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စီမံလုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ကူညီပေးသော ကော်ဖီနှင့် ကျောက်ကပ်များက ယူရစ်အက်ဆစ်ကို စွန့်ထုတ်ရာတွင် ကူညီပေးရန် ရေတို့ ဖြစ်ကြသည်။

(၇) အတွင်းကလီစာ 

အသားများ အသားနှင့် ဂေါက်ရောဂါ ရှောင်ရှားခြင်းတို့နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အစားအစာပိရမစ်ကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ အသည်း၊ အသဲနှလုံး၊ ကျောက်ကပ်၊ ဦးနှောက်နှင့် အထူးအသား စသည့် အတွင်းကလီစာ အသားများသည် ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ပျူရင်းဓာတ် အလွန် မြင့်မားကြပြီး ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏကို ရုတ်တရက် မြင့်တက်စေနိုင်သည်။ သင့်အိမ်တွင် ဦးနှောက်ကို ဟင်းလျာအဖြစ် မချက်ပြုတ်ကြရလျှင်တောင်မှ အချို့သော ဝက်အူချောင်း အမျိုးအစားများတွင် အသည်းဝက်အူချောင်း၊ သွေးဝက်အူချောင်းနှင့် အန်ဒွိုင် (andouille) ဝက်အူချောင်း အပါအဝင် အတွင်းကလီစာများ ပါဝင်နေတတ်သည်ကို သတိပြုပါ။ အထူးအရောင်းဆိုင်များတွင် မဝယ်မီ မေးမြန်းပါ သို့မဟုတ် ကြိုတင်ထုပ်ပိုးထားသော အသားများ၏ တံဆိပ်များကို ဖတ်ရှုပါ။ 

ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများ - တိုဖူးကဲ့သို့သော အပင်ထලුပုဒ် အသားများနှင့် ခြောက်သွေ့သော ပဲစေ့များနှင့် ပဲ lentils ကဲ့သို့သော ပဲအမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြသည်။

(၈) အခြားသော နီသော အသားများနှင့် ကြက်ငှက်အသားများ 

ငန်းသား၊သမင်သား၊ ယုန်သားနှင့် အခြား တောလိုက်တိရစ္ဆာန် အသားများသည် အဆီနည်းသော အမဲသားနှင့် ကြက်ငှက်အသားများထက် ပျူရင်းဓာတ် ပိုမိုပါဝင်ကြသည်။ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အခြားစိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် အမဲသားသည် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလေ့ရှိသော်လည်း အဆီနည်းသော အမဲသား အပိုင်းအစများတွင် ပြည်ကြီးငါး၊ သိုးသားနှင့် အရေခွံပါသော ကြက်သားတို့ထက် ပျူရင်းဓာတ် နည်းပါးသည်။ လတ်ဆတ်သော အသားများတွင် ဘေကွန်ကဲ့သို့သော စီမံပြုပြင်ထားသော အသားများထက် ပျူရင်းဓာတ် နည်းပါးသည်။ ကြက်ဆင်သားသည် ကြက်သားထက် ပျူရင်းဓာတ် ပိုများသော်လည်း စီမံပြုပြင်ခြင်းက ပျူရင်းဓာတ်ကို ပိုများစေသောကြောင့် စားသောက်ဆိုင်သုံး ကြက်ဆင်သားနှင့် လန်ချွန်အသား (luncheon meats) အားလုံးကို ရှောင်ကြဉ်ရန် အအရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ 

ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများ - တိရစ္ဆာန် ပရိုတင်းနှင့် တိရစ္ဆာန် အဆီတို့ ပေါင်းစပ်မှုက ယူရစ်အက်ဆစ်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိစေသောကြောင့် အဆီနည်းသော အပိုင်းအစများနှင့် အရေခွံမပါသော ကြက်ငှက်အသားများကို စားသုံးပါ။

(၉) ခရုခွံပါသော ရေနေသတ္တဝါများ (Shellfish) 

ခရုခွံပါသော ရေနေသတ္တဝါများနှင့် ပတ်သက်၍ သတင်းကောင်းမှာ အမျိုးအစားတိုင်းတွင် ပျူရင်းဓာတ် မြင့်မားနေသည် မဟုတ်ပေ။ ရှောင်ရှားရန် သို့မဟုတ် ပမာဏ အကန့်အသတ်ဖြင့် စားသုံးရန် လိုအပ်သော အဓိက အစားအစာများမှာ ခရုကြီး (mussels) နှင့် scallops ခရုများ ဖြစ်ကြသည်။ 

ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများ - ဂဏန်း၊ ပုစွန်ဆိတ်၊ ပုစွန်နှင့် ကမာကျောက်များကို ပျူရင်းဓာတ် အသင့်အတင့် ရှိသော ရင်းမြစ်များအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ပမာဏ အကန့်အသတ်ဖြင့် စားသုံးပြီး မည်သည်တို့က ဂေါက်ရောဂါ ထကြွမှုကို ဖြစ်စေသည်ကို သတိပြုပါ။

(၁၀) ငါးများ 

ပျူရင်းဓာတ်နည်းသော အစားအစာများအတွက် ခရုခွံပါသော ရေနေသတ္တဝါများကို အာရုံစိုက်မှုများစွာ ပေးနေကြသော်လည်း ရေချိုငါး၊ ပင်လယ်ငါး အများစုသည်လည်း ရှောင်ရှားရမည့် အစားအစာစာရင်းတွင် ပါဝင်နေသည်ကို သင် သိမည်မဟုတ်ပေ။ ငါးပိစိမ်းကြော်ငါး (Anchovies)၊ ဆာဒင်းငါး၊ ဟယ်ရင်းငါး၊ မက်ကာရယ်ငါး၊ တရုတ်ငါးခူ/ထရောက်ငါး၊ ဆယ်လ်မွန်၊ တူနာနှင့် ဟတ်ဒေါက်ငါးတို့တွင် ပျူရင်းဓာတ် ပမာဏ မြင့်မားစွာ ပါဝင်သည်။ စည်သွပ်ထားသော သို့မဟုတ် အခြားနည်းဖြင့် စီမံပြုပြင်ထားသော ပုံစံများတွင် ပို၍ပင် မြင့်မားသည်။ ဤငါးများထဲမှ အများစုတွင် ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းမွန်သော အိုမီဂါ-၃ ဖတ္တီအက်ဆစ်များ ပါဝင်သောကြောင့် အသင့်အတင့် စားသုံးပါ။ 

ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများ - ကော့ငါး၊ ပါ့ချ် (perch) ငါး၊ ပိုက် (pike) ငါးနှင့် ဆိုလ်း (sole) ငါးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

(၁၁) အပင်အခြေခံ ပျူရင်းဓာတ်များ 

ပျူရင်းဓာတ်ပါသော အစားအစာများကို ရှောင်ရှားရန် လမ်းညွှန်ချက်များတွင် အံ့သြစရာကောင်းသော ခြွင်းချက်တခုအနေဖြင့် ပျူရင်းဓာတ် မြင့်မားစွာပါဝင်သော အပင်အခြေခံ အစားအစာများသည် ဂေါက်ရောဂါ ထကြွနိုင်ခြေ အန္တရာယ်ကို အထောက်အကူ မပြုပေ။ စားကောင်းသည့် ရွေးချယ်မှုများတွင် မြေပဲ၊ ပဲအမျိုးအစားများ (ပဲစေ့၊ ပဲတီစိမ်းနှင့် ပဲ lentils)၊ မုန်လာဥ၊ မုန်ညင်းကဲ့သို့သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ ဟင်းနုနွယ်နှင့် မှိုတို့ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့တွင် ပါဝင်သော အာဟာရဓာတ်များနှင့် အမျှင်ဓာတ်တို့က ကာကွယ်ပေးသည့် အာနိသင် ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။ လေ့လာမှုတခုအရ တနေ့လျှင် တကြိမ်ထက်မနည်း စားသုံးသော တကိုယ်ရေ အပြည့်အဝပါဝင်သော ကောက်နှံစာ၊ ပြုတ်ထားသော ကွေကာအုတ် သို့မဟုတ် အုတ်ဖွဲနုသည် ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အပြည့်အဝပါဝင်သော ကောက်နှံစာများသည် သွေးတွင်း သကြားဓာတ်ကို ထိန်းညှိပေးရန် ကူညီပေးပြီး ၎င်းသည် သင့်တွင် ဂေါက်ရောဂါရော ဆီးချိုရောဂါ (သို့မဟုတ်) ဆီးချိုကြိုလက္ခဏာပါ ရှိနေပါက အထူးသဖြင့် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါသည်။

(၁၂) သင့်လျော်သော ပမာဏများ 

အချို့သော အစားအစာများသည် ဂေါက်ရောဂါ ထကြွမှုများနှင့် ဆက်စပ်နေသော်လည်း သီးသန့် သတ်မှတ်ထားသော ဂေါက်ရောဂါ အစားအစာ ပုံစံဟူ၍ မရှိပါ။ သို့သော် ဂေါက်ရောဂါနှင့် ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် သင်သည် ပိုမိုထက်မြက်သော ရွေးချယ်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ တနေ့တာတွင် သင်စားသုံးသော ပျူရင်းဓာတ် မြင့်မားသော အစားအစာ ပမာဏသည် ကွာခြားချက်ကို ဖြစ်စေကြောင်း သုတေသနပြုချက်များအရ တွေ့ရှိရသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အသားတပွဲ သို့မဟုတ် လုံးဝမစားသုံးသူများသည် အသားနှစ်ပွဲ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ စားသုံးသူများထက် ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏ နည်းပါးကြသည်။ ပင်လယ်စာများအတွက်လည်း တွေ့ရှိချက်များမှာ အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသော အရာများစွာကဲ့သို့ပင် အတန်အသင့် စားသုံးခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။ မှတ်တမ်းစာအုပ်ငယ် ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ဂေါက်ရောဂါ ထကြွမှုကို ဖြစ်စေသော ပုံစံများကို ဖော်ထုတ်ရန်... သို့မဟုတ် ရောဂါကင်းဝေးစေရန် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။

(၁၃) သင့်ဂေါက်ရောဂါ ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် အစားအစာ မည်ကဲ့သို့ ပါဝင်သလဲ 

မြေထဲပင်လယ် ဒေသဆိုင်ရာ အစားအစာနှင့် DASH အစားအစာကဲ့သို့သော အချို့သော ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော အစားအစာများသည် ပျူရင်းဓာတ် သဘာဝအလျောက် နည်းပါးကြသည်။ သို့တိုင်အောင်၊ ပျူရင်းဓာတ် မြင့်မားသော အစားအစာများနှင့် အရက်သေစာများကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ အစားအစာ တမျိုးတည်းဖြင့်သာ ဂေါက်ရောဂါကို ထိန်းချုပ်ရန် မလုံလောက်နိုင်ပေ။ တဖက်တွင်မူ ဆရာဝန်က ဆေးဝါးများ ညွှန်ကြားပေးထားပါက မှန်ကန်သော အစားအစာ စားသုံးမှုက ဆေးဝါးများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်စေရန် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ