Tachycardia နှလုံးခုန်မြန်ခြင်း

အမျိုးသမီးတယောက်က မေးတာ။ မေးခွန်းက နည်းနည်းလည်းရှည်လို့ မထည့်တော့ပါ။

(၁)

အနားယူနေစဉ် နှလုံးခုန်နှုန်း တမိနစ်လျှင် ၁၀၀ မှ ၁၁၀ ကြိမ် ရှိခြင်းကို tachycardia ဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အနားယူနေစဉ် သာမန်ထက် နှလုံးခုန်နှုန်း ပိုမြန်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ လူကြီးတဦး၏ သာမန်အနားယူချိန် နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ တမိနစ်လျှင် ၆၀ မှ ၁၀၀ ကြိမ် အကြား ရှိသည်။

ဖြစ်လေ့ရှိသော အကြောင်းရင်းများ

• စိတ်ဖိစီးမှု သို့မဟုတ် စိုးရิมပူပန်မှု။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ တွန်းအားများသည် adrenaline ဟော်မုန်းကို ထွက်စေပြီး နှလုံးခုန်နှုန်းကို မြန်စေသည်။

• ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်း။ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ရေပမာဏ နည်းပါးခြင်းက သွေးလည်ပတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် နှလုံးကို ပို၍မြန်မြန်ခုန်စေရန် တွန်းအားပေးသည်။

• ကဖင်းဓာတ် သို့မဟုတ် စိတ်ကြွဆေးများ။ ကော်ဖီ၊ စွမ်းအင်ဖြည့်စွက် အချိုရည်များ သို့မဟုတ် နီကိုတင်းကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲခြင်း။

• ဖျားနာခြင်း သို့မဟုတ် ရောဂါဖြစ်ပွားခြင်း။ ရောဂါပိုးကို တိုက်ထုတ်နေရစဉ် ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမိုကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရပြီး စွမ်းအင်ပိုမို လိုအပ်သည်။

• အခြားအကြောင်းရင်းများ။ အိပ်ရေးပျက်ခြင်း၊ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား ပြင်းထန်စွာ လုပ်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးဝါးများ သောက်သုံးခြင်း။

မည်သည့်အခါတွင် ဆေးကုသမှု ခံယူသင့်သနည်း အမေရိကန်နှလုံးအသင်း (American Heart Association) ၏ အဆိုအရ အနားယူနေစဉ် နှလုံးခုန်နှုန်းသည် တမိနစ်လျှင် ၁၀၀ ထက် အမြဲတမ်း ကျော်လွန်နေပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပညာရှင်တဦးနှင့် ပြသသင့်သည်။

အကယ်၍ သင်၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်ခြင်းနှင့်အတူ အောက်ပါ သတိပေးလက္ခဏာရပ် တစုံတရာ ပါ반လာပါက အရေးပေါ် ဆေးကုသမှုကို ချက်ချင်း ခံယူပါ-

• ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်း၊ ဖိမိသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်း သို့မဟုတ် တင်းကျပ်ခြင်း

• အလွန်အမင်း အသက်ရှူကျပ်ခြင်း

• မူးဝေခြင်း၊ ခေါင်းပေါ့ပါးခြင်း သို့မဟုတ် သတိလစ်ခြင်း

• ရုတ်တရက် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း

(၂)

နှလုံးခုန်မြန်ခြင်း (Tachycardia) အတွက် ကုသမှုသည် ရောဂါဖြစ်ပွားရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်း၊ နှလုံးခုန်နှုန်း မူမမှန်သည့် အမျိုးအစားနှင့် သင်၏ အထွေထွေနှလုံးကျန်းမာရေး အပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ချက်ချင်းနှင့် ယာယီကုသမှုများ

• Vagal maneuvers (အာရုံကြောလှုံ့ဆໍနည်းများ): ချောင်းဆိုးခြင်း၊ ဝမ်းညှစ်သကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် မျက်နှာပေါ်တွင် ရေခဲထုပ်တင်ခြင်းကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များသည် နှလုံးခုန်နှုန်းကို နှေးကွေးစေရန် vagus အာရုံကြောကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။

• ဆေးဝါးများ: နှလုံးခုန်မြန်ခြင်းကို ရပ်တန့်စေရန်အတွက် ဆေးရုံ သို့မဟုတ် ဆေးခန်းများတွင် adenosine၊ beta-blockers သို့မဟုတ် calcium channel blockers ကဲ့သို့သော သွေးကြောသွင်းဆေးများကို မကြာခဏ ပေးလေ့ရှိသည်။

• Cardioversion (နှလုံးခုန်နှုန်းပုံမှန်ပြန်သွင်းခြင်း): အခြားသော ယာယီကုသနည်းများ အောင်မြင်မှုမရှိသည့်အခါ ရင်ဘတ်ကို လျှပ်စစ်ဓာတ်ဖြင့် ရှော့ခ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် အထူးပြုဆေးဝါးများ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် နှလုံး၏ စည်းချက်ကို ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်စေသည်။

ရေရှည်ထိန်းသိမ်းကုသခြင်းနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ

• ပါးစပ်မှသောက်ရသည့် ဆေးဝါးများ: နေ့စဉ် သောက်ရသည့် beta-blockers သို့မဟုတ် နှလုံးခုန်နှုန်းမှန်စေသော ဆေးများသည် နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် နောင်တွင် ထပ်မံ မဖြစ်ပွားအောင် ကာကွယ်ရန် ကူညီပေးသည်။

• Catheter ablation (ပိုက်ဖြင့် ထိုးဖောက်ကုသခြင်း): ပုံမှန်မဟုတ်သော လျှပ်စစ်လှိုင်းများကို ဖြစ်စေသည့် နှလုံးတရှူး အသေးစားလေးများကို အပူ သို့မဟုတ် အအေးစွမ်းအင် အသုံးပြု၍ ဖျက်ဆီးပေးသော ထိုးဖောက်ကုသမှုနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

• ထည့်သွင်းကိရိယာများ: နှေးကွေးသော နှလုံးခုန်နှုန်းများကို pacemaker က ထိန်းညှိပေးပြီး၊ အသက်အန္တရာယ်ရှိလောက်အောင် အလွန်အမင်း မြန်နေသော နှလုံးခုန်နှုန်းများကိုမူ implantable cardioverter-defibrillator (ICD) က အလိုအလျောက် ကုသပေးသည်။

လူနေမှုပုံစံ ပြောင်းလဲခြင်း

• နှလုံးခုန်မြန်စေသော အကြောင်းရင်းများကို လျှော့ချခြင်း: ကဖင်းဓာတ်၊ အရက်နှင့် ဆေးလိပ် သုံးစွဲမှုကို ကန့်သတ်ပါ။

• ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ခြင်း: နှလုံးနှင့် ကိုက်ညီသော အစားအစာများကို စားသုံးပါ၊ ဆရာဝန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဘေးကင်းစွာ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု လုပ်ပါ၊ နှင့် စိတ်ဖိစီးမှုကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေပါ။

ဒေါက်တာတင့်ဆွ